تبليغاتX
سنتور
 

استادمان پایور، پس از ۱۱ سال تحمل بیماری چهارشنبه صبح در حال و هوای برفی تهران چشم از جهان فرو بست. زمانی که من کمترین، در حال نواختن چهارمضراب عشاق دشتی استاد بودم و با خودم فکر می کردم که اگر پایور نبود، چه بر سر سنتور می آمد...

از همه دوستان تقاضا می کنم که در مراسم استاد شرکت کنند. پایور یکی بود و قطعا تکرار نشدنی. بعد از فوت مشکاتیان و استاد پایور، شاید سال های سال طول بکشد تا فردی همچون این بزرگان ظهور کند و شاید هم هیچ وقت ....

مراسم روز شنبه باید در شان استاد بزرگ سنتور ایران باشد. باید نشان بدهیم که جامعه سنتورنوازان ایران، قدردان زحمت های این شخصیت بزرگ و به حق ماندگار موسیقی این سرزمین است. مراسم روز شنبه مراسمی است برای وداع با یادگار صبا. به قولی یکی از دوستان، مراسمی است برای وداع با ضلع سوم مثلث "درویش خان، صبا و فرامرز پایور".

امیدوارم همه عزیزان سنتورنواز چه پیروان سبک استاد پایور، چه پیروان سایر سبک های سنتور، در مراسم شنبه شرکت کنند.

در پایان هم باید یک خسته نباشید بگویم به همسر و یاران همیشگی استاد به خاطر زحماتشان در طول این مدت بیماری استاد. همسر استاد، استاد ظریف، استاد دهلوی، استاد اسماعیلی، جناب ثابت و ... همه و همه عزیزانی که به یاد استاد فرامرز پایور بودند.

روحش شاد و یادش گرامی


مراسم روز شنبه ۲۱ آذر ماه ۱۳۸۸

روبروی تالار وحدت - ساعت ۹ صبح

 

+ نوشته شده در  جمعه بیستم آذر 1388ساعت 1:23  توسط محمد امین توتونچیان  | 

زاول که حدیث عاشقی بشنودم

جان و دل و دیده در رهش فرسودم

گفتم که مگر عاشق و معشوق دو اند

خود هر دو یکی بود و من احول بودم

باز از گردش بد فلک نابکار و چرخش روزگار بدکردار و این جهان دون وبی مایه و سراسر فتنه و غدر، ضایعه‌ای جانکاه و فاجعه‌ای مصیبت آسا، خسرانی کبیر و جبران نشدنی وارد بر بدنه یا بهتر، ریشه درخت کهن همیشه بارور هنر وارد شد و بزرگی که رکن رکین و حصن حصین وادی موسیقار بود اسطوره هنر و قدوه اعظم بزرگان موسیقی روی در نقاب تیره خاک کشید. چه وصف ناشدنی خدمات ارزنده و بی شائبه‌ای که یکه و تنها به این هنر مظلوم ننمود و زحمات بی پاداش شبانه روزی او سالها جسم و جانش را نیازرد.

کتبی به یادگار دارد که هرکدام برای خود مرجعی مطمئن و راهنمایی روشن برای علاقه‌مندن است. نگذاشت دست نهب و غارت و تطاول  از آستین فراموشی برون آید و میراث کهن و هنرهای گذشتگان را یغما کند همه به خط نت نوشت و هزار اثر از خودش و سلفش را به ضبط و طبع آراست که عمدتا در دسترسند. تشکیل گروههای اساتید و ارکستر فرهنگ و فنر مزین به نام خودش که متشکل از سهامداران بزرگ این فرهنگ غنی هستند همچو حضرتش و کارهایش جاودانه و چراغی پیش روی آیندگانند.

به نام نکو گر بمیرم رواست

مرا نام پایه، که تن مرگ راست

روحش شاد راهش پر رهرو

+ نوشته شده در  پنجشنبه نوزدهم آذر 1388ساعت 12:36  توسط هیرمند حساس  | 

 

استاد پایور در سن ۷۷ سالگی درگذشت.

--------------

مراسم تشییع پیکر ایشان به بهشت زهرا

۲۱ آذر ماه ۱۳۸۸

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم آذر 1388ساعت 21:37  توسط محمد امین توتونچیان  | 
ظاهرا ساعاتی پیش فرامرز پایور دارفانی را وداع گفت این خبر را در سایت تابناک دیدم
+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم آذر 1388ساعت 13:45  توسط هیرمند حساس  | 

کتاب بخش‌هايي از رديف حبيب سماعي به روايت طليعه کامران، آوانگاري و نگارش طليعه کامران، شهاب مِنا از سوي نشر و پخش موسيقي عارف منتشر شد.

تلفن مرکز پخش: 33900739  و 33917784   فکس: 33914314

وب سایت موسیقی عارف


حبيب سماعي (1325-1280)، نوازندة پرآوازة موسيقي ايران، آخرين چهرة برآمده از مکتب سنتورنوازي قاجار بود. با وجود آنکه سماعي در دوران ضبط صفحه در ايران مي‌زيست، به دلايلي چند، جز چند صفحة کوتاه اثر صوتي ديگري از وي باقي نماند و بايد گفت تعداد محدود ضبط‌هاي باقي‌مانده از او همواره ازجمله علل اصليِ کميِ آگاهي دربارة رپرتوار قديم سنتور و شيوة کلاسيک نوازندگي آن بوده است.

کتب تاريخ موسيقي معاصر ايران همواره از محتواي فاخر و شيوة پرجذْبة حبيب سماعي در نوازندگي سنتور حکايت داشته‌اند اما کمبود آثار صوتي يا آوانگاري از نواخته‌هاي سماعي کيفيت نوازندگي وي را در هاله‌اي از ابهام فرو برده است. شصت سال پس از فوت سماعي، شهاب مِنا ضمن تحقيق دربارة چگونگي رپرتوار و شيوة حبيب سماعي، توانست آخرين شاگرد بازماندة او خانم طليعه کامران را يافته دريابد که بخش‌هايي از رديف حبيب سماعي توسط اين شاگرد برجسته در بيش از پنجاه سال پيش نگاشته شده است. طليعه کامران که طي سال‌هاي 1321 تا 1324 به شاگردي حبيب سماعي و آموختن رديف او پرداخته بود، پس از مرگ استاد در سال 1325 باقي رديف وي را نزد مرتضي عبدالرسولي، شاگرد بزرگ‌تر حبيب سماعي آموخت و پس از فراگيري خط نت نزد ابوالحسن صبا بخش‌هايي از آموخته‌هاي خود از رديف سماعي را به خط نت نگاشت. در کتاب حاضر، شصت و سه سال پس از فوت حبيب سماعي، براي نخستين‌بار اين گنجينة موسيقايي که حاوي آوانگاري طليعه کامران از بخش‌هايي از رديف حبيب سماعي است همراه با آوانگاري قسمت‌هاي ديگر آن توسط شهاب مِنا (بنا بر مضبوطات طليعه کامران در حدود پنجاه سال قبل- يعني زماني که او با استاد پرآوازة تمبک ايران، حسين تهراني، به اجراي سنتور مي‌پرداخت)، همچنين شرح دربارة محتواي مجموعه، مستندات تاريخي دربارة رديف محمدصادق‌خاني و سبک‌شناسي حبيب سماعي مدوّن و ارائه شده است. اين کتاب توسط نشر و پخش موسيقي عارف به انتشار درآمده است.

+ نوشته شده در  جمعه بیست و نهم آبان 1388ساعت 7:44  توسط بهزاد شایان فر  | 
این چهارمضراب زیبا از آلبوم شور و نوا اثر مشترک خانم بهناز ذاکری و استاد محمد اسماعیلی انتخاب شده است:

 

لینک غیر مستقیم (دانلود قطعه)

چهارمضراب شور (ضرب استاد اسماعیلی و سنتور خانم بهناز ذاکری)

خانم بهناز ذاکری

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و پنجم مهر 1388ساعت 0:39  توسط علی پارسا  |